Pokazywanie postów oznaczonych etykietą marnotrawstwo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą marnotrawstwo. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 25 sierpnia 2026

Obok orła znak pogoni, poszli nasi w bój bez broni?

Kiedy my wciąż planujemy toczyć wojnę dwudziestowieczną z drogimi zabawkami i jeszcze droższym żołnierzem potrzebnym do ich obsługi...

...w Ukrainie defilują już tylko roboty.

poniedziałek, 15 czerwca 2026

Damy i huzary

Godzina lotu naszego nowego husarza kosztuje tyle, co roczne utrzymanie dwóch doktorantek.

Czyli jak we trzech przelecą się od Bałtyku do samiuśkich Tater (i z powrotem), to możemy zamykać cały wydział.

No ale naprawdę trudno o taką naukowczynię, żeby na jej widok gawiedź gromadziła się na mostach z rozdziawionymi gębami!

piątek, 3 lutego 2023

Zakupy ratunkowe

I znów bezrozumne komunistyczne ujadanie!

Tymczasem sprawa jest oczywista: skoro ludziska nie dostają kredytów, to przychodzi dobrodziej minister i kupuje w podarku dla zaprzyjaźnionych fundacji.

A wszystko po to i tylko dlatego, żeby się nam nieruchomości niepotrzebnie po miastach nie marnowały.

środa, 16 listopada 2022

Czego mamy w bród?

Mądralińscy każą nam nie marnować prądu, ani jedzenia.

Dziwnym trafem brakuje tylko kampanii społecznych wokół marnowania cudzego i własnego czasu.

poniedziałek, 31 stycznia 2022

poniedziałek, 26 lipca 2021

King Parking

Nie możemy wszyscy przesiąść się na rowery, bo tyle doskonałych miejsc parkingowych w całym mieście po prostu nie może się zmarnować!

czwartek, 13 maja 2021

Trzeciej dawki czar

Chyba trzeba powoli wymyślać alternatywne zastosowania dla zalegających w magazynach szczepionek.

Kąpiele relaksacyjne w nich? Picie bruderszafta nimi?

A może picie bruderszafta nimi w kąpieli w nich?

W końcu tyle tego tematu się marnuje, a przechowywanie kosztowne...

poniedziałek, 1 czerwca 2020

Przekopy i podkopy

W kamizelkach odblaskowych i parach, stoją przedszkolaki z tymi samymi głupawymi uśmiechami co zawsze.

I tylko piaskownica większa.

czwartek, 28 maja 2020

Przetarg wewnątrzrządowy

W przetargu na niezorganizowanie wyborów wygrał minister Ananas, składając najniższą ofertę w wysokości siedemdziesięciu milionów złotych.

Minister Rumiany po takie fistaszki nawet się nie schyla.

wtorek, 5 maja 2020

niedziela, 8 marca 2015

Inwestycja w szczerym polu

Najtęższe umysły i wszystkie te roboczo-godziny, roboczo-lata i roboczo-milenia poświęcone na roztrząsanie istnienia bądź nieistnienia Boga to wysiłek jałowy jak budowanie ogrodu w sercu pustyni.

Gdyby użyć tych zasobów w sposób racjonalny, mogliśmy dawno mieć reaktor do zimnej fuzji w każdej piwnicy.

wtorek, 1 lipca 2014

Zasada wytracania energii

Biegają, bo w zdrowym ciele wydajniejszy szczur.

Biegają wytrwale w koło po parku, by wytracić energię na ewentualny protest czy bunt.

sobota, 24 sierpnia 2013

wtorek, 10 stycznia 2012

Racjonalizator

Cykl produkcyjny na każdym kroku, w każdym zakładzie pracy podlega racjonalizacji w zbożnym trudzie skrócenia go do absolutnego minimum.

Przykład pierwszy z brzegu: w zamierzchłej epoce niewydolnej ekonomicznie dyktatury trybunał wojskowy zwykł najpierw delikwenta wynajdywać, potem torturować oraz sądzić, dopiero na koniec stawiając go przed plutonem egzekucyjnym.

Dziś nie ma już miejsca na tak ewidentne marnotrawstwo środków, czasu i nakładów pracy wysoko wykwalifikowanej siły roboczej. Dziś prokurator wojskowy z miejsca przechodzi do rzeczy, wymierzając sprawiedliwość temu, kto akurat nawinie się pod rękę. Choćby i samemu sobie.

Wszystko w imię wydajności!

poniedziałek, 21 marca 2011

Reforma oferma

Dylemat pt. OFE jest w istocie bardzo prosty: przejeść, czy odłożyć na później? Sprawę komplikuje jedynie fakt, że pieniądze, o których mowa, są pożyczone.

Według rządu odkładanie pożyczonych pieniędzy nie ma większego sensu. Według Profesora, jeśli zaoszczędzimy gdzie indziej, wcale nie trzeba będzie pożyczać. A odkładać na przyszłość trzeba. Tragedia zaiste tragiczna – wszyscy mają rację.

Na szczęście są jeszcze górnicy oraz ich płonące opony. Już oni zadbają, żeby żadnych oszczędności nie było.

I dobrze. Wszystko, czego nie przejemy dziś, zmarnuje się, gdy dotrze do nas apokalipsa z Japonii czy z innego Bliskiego Wschodu.

sobota, 19 lutego 2011

Lech, breja, Bareja

Słuszną linię ma nasza władza! Dzięki głębokiemu zaoraniu i zmrożeniu placu gry, mistrz Polski powalił szóstą siłę ligi portugalskiej. Jeden do zera.

To nic, że na przebudowę nowiuteńkiego stadionu trzeba wydać kolejne dziesiątki milionów, nic, że na ucywilizowanie zdziczałej kibolskiej bandy potrzeba dziesięcioleci. Ważne, że nasi wygrali.

W końcu liczy się tylko dziś, a po nas choćby i potop.

środa, 26 stycznia 2011

Klimatyczne szczytowanie

Wojna. Po mieście krążą czołgi, przyjmujące kształt pomarańczowych śmieciarek do wywożenia recyklu. Wielkie jak smoki wypalają jeziora paliwa, by dowieźć zużyty papier i szkło – surowce niespecjalnie rzadkie – do konsumujących masę deficytowej energii i zanikającej wody fabryk.

Wojna. Szefowie sztabu, czyli pochodzący z setek krajów i kraików ukochani przywódcy, ministrowie, urzędnicy, sekretarze oraz kochanki tych wszystkich geniuszów spotykają się na obfitujących głównie w pustosłowie dorocznych naradach. Koniecznie w dostępnych jedynie drogą powietrzną, możliwie odległych egzotycznych lokalizacjach, by przynajmniej widok z okna usprawiedliwiał gigantyczne marnotrawstwo.

Najzabawniejsze jest zaś to, że zarówno idea recyklu jak i klimatyczne szczytowanie mają głęboko ukryty sens – koją nasze sumienia. Rzeczywiście, wszystko co możemy dziś dla środowiska zrobić, to uspokoić się. Spanikowani produkujemy bowiem więcej dwutlenku węgla, nieuchronny kataklizm jedynie przyspieszając...

Rozwiązanie skuteczne pozostaje tymczasem poza naszym zasięgiem, ponieważ nie potrafimy zaakceptować okrutnej prawdy: z punktu widzenia udręczonej planety każde nowo narodzone dziecko to tylko kolejny producent cieplarnianych gazów zadeptujący własny ekosystem.

czwartek, 16 września 2010

Wesele

Wesele. Trudno o bardziej mylącą nazwę.

Najpierw jednak ślub, koniecznie katolicki. Ostatnia wizyta państwa młodych w kościele. Aż do czasu pogrzebu, rzecz jasna.

Po ceremonii – życzenia. Okazja, by odebrać kwiaty od szczęśliwców, którzy nie będą zmuszeni uczestniczyć w poczęstunku.

Wreszcie wyselekcjonowani goście docierają na miejsce. Atmosfera żadna, okoliczności przyrody nieodmiennie tandetne, jedzenie odgrzewane. Wódka.

Zadekretowana radość, mniej lub bardziej żenujące pomysły gospodarzy na stworzenie atmosfery niepowtarzalności... Tymczasem owa powtarzalność jest nieuchronna jak sam kac.

Podobno młodym wesele się zwraca (nie tylko w sensie gastrycznym). W prezentach. Gościom zostaje rachunek i niesmak w ustach.

Wesele. Zaprawdę trzeba Wyspiańskiego, żeby z tego przygnębiającego marnotrawstwa wycisnąć cokolwiek pamiętnego.