Odkąd przestano u nas fałszować wybory, wyniki stały się jakby mniej satysfakcjonujące.
Tylko dlaczego przestano? Komu jest to na rękę? Czy władzom starczy dociekliwości, by rozwikłać i tę zagadkę oraz rozbić kryjący się za nią układ?
Do wyjaśnienia w kolejnym odcinku...
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą układ. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą układ. Pokaż wszystkie posty
poniedziałek, 27 maja 2019
wtorek, 2 października 2018
Brzydsza twarz zła
Miejmy nadzieję, że układ Radomski faktycznie został zmyślony przez tendencyjnych dziennikarzy.
Inaczej groziłaby nam ekranizacja przygód bohaterów, którzy nie grzeszą tylko jednym - fotogenicznością.
Inaczej groziłaby nam ekranizacja przygód bohaterów, którzy nie grzeszą tylko jednym - fotogenicznością.
czwartek, 30 lipca 2015
niedziela, 12 lipca 2015
Trujące owoce systemu
Komisja śledcza dla wyjaśnienia dopalaczowego pogromu wśród nastolatków!
Sprawa wygląda wszak na rozpaczliwą próbę obrony status quo przez establishment - jak dowodzą badania, trucizna kładzie pokotem jedynie elektorat fałszującego zapiewajły.
Sprawa wygląda wszak na rozpaczliwą próbę obrony status quo przez establishment - jak dowodzą badania, trucizna kładzie pokotem jedynie elektorat fałszującego zapiewajły.
środa, 28 sierpnia 2013
czwartek, 10 marca 2011
Zięć marnotrawny
Być może w adwokaturze pozbawiona wdzięku piskliwa arogancja przynosiła owoce, ale rozpychając się w polityce krajowej, Zięciunio nieco przesadził z tempem oraz ilością odcisków, na które nastąpił. Jak mówi klasyk: „Pchał się brutalnie na czubek drabiny, przepadł – dopadły go większe rekiny”.
Wszystko to jednak nic w porównaniu z ostatecznym gniewem – gniewem p.o. teścia. Jak wiadomo myśl Prezesa jak strzała – zmierza bezlitośnie w sam środek tarczy sensu: naszej bratanicy podsunęły tego pana wiadome siły, by skompromitować brata, mnie oraz Polskę, która za nami stoi.
Czyżby więc Zięciunio był w istocie agentem Tomkiem a rebours?
Wszystko to jednak nic w porównaniu z ostatecznym gniewem – gniewem p.o. teścia. Jak wiadomo myśl Prezesa jak strzała – zmierza bezlitośnie w sam środek tarczy sensu: naszej bratanicy podsunęły tego pana wiadome siły, by skompromitować brata, mnie oraz Polskę, która za nami stoi.
Czyżby więc Zięciunio był w istocie agentem Tomkiem a rebours?
poniedziałek, 28 lutego 2011
Piętrowa demaskacja
Skoro Wałęsa, Geremek i „Tygodnik Powszechny”, to pewnie także Wojtyła chodził na pasku ubecji.
W takim razie cały przełom roku '89 rzeczywiście był reżyserowany, a Układ tylko się przegrupował i zakonserwował. Wszystko zaś co dzieje się teraz, jest przez ów Układ koncesjonowane.
Wszystko, czyli lustracja i rzekome demaskatorstwo również; prezydent Kaczyński, premier Kaczyński, ojciec dyrektor, a nawet poseł inkwizytor. Gdyby Układ nie miał w tym interesu, działalność tych panów zostałaby dawno ukrócona.
Czyżby więc faktycznie wszyscy byli płatnymi zdrajcami pachołkami Rosji?
W takim razie cały przełom roku '89 rzeczywiście był reżyserowany, a Układ tylko się przegrupował i zakonserwował. Wszystko zaś co dzieje się teraz, jest przez ów Układ koncesjonowane.
Wszystko, czyli lustracja i rzekome demaskatorstwo również; prezydent Kaczyński, premier Kaczyński, ojciec dyrektor, a nawet poseł inkwizytor. Gdyby Układ nie miał w tym interesu, działalność tych panów zostałaby dawno ukrócona.
Czyżby więc faktycznie wszyscy byli płatnymi zdrajcami pachołkami Rosji?
niedziela, 12 grudnia 2010
Asanże tego świata
Demokracja zachodnia w obecnym kształcie to oczywiście jedynie fasada skrywająca brzydkie postępki możnych i wpływowych; sławny brydżowy stolik, przy którym wszyscy próbują rozgrywać znaczonymi kartami.
Mimo wszystko niedoskonały ów system zapewnia maluczkim przynajmniej pozór wpływu i kontroli. Wybory bezpośrednie, szczególnie na szczeblu lokalnym; prasa, nawet jeśli nie wolna, to po części pluralistyczna; delikatnie tylko reglamentowana wolność zgromadzeń – wszystko to wentyle bezpieczeństwa.
Tymczasem Dżuliany Asanże tego świata żadnych wentyli nie posiadają. Ich władza jest czystą uzurpacją, opiera się zaś jedynie na anonimowych witrynach internetowych i tajemniczych donatorach. Jest destruktywna i nieobliczalna, arogancka, egoistyczna i kapryśna. Zdaje się być również bezkarna.
Szkoda że nie ma już z nami Georga W. Ten wiedziałby, co robić...
Mimo wszystko niedoskonały ów system zapewnia maluczkim przynajmniej pozór wpływu i kontroli. Wybory bezpośrednie, szczególnie na szczeblu lokalnym; prasa, nawet jeśli nie wolna, to po części pluralistyczna; delikatnie tylko reglamentowana wolność zgromadzeń – wszystko to wentyle bezpieczeństwa.
Tymczasem Dżuliany Asanże tego świata żadnych wentyli nie posiadają. Ich władza jest czystą uzurpacją, opiera się zaś jedynie na anonimowych witrynach internetowych i tajemniczych donatorach. Jest destruktywna i nieobliczalna, arogancka, egoistyczna i kapryśna. Zdaje się być również bezkarna.
Szkoda że nie ma już z nami Georga W. Ten wiedziałby, co robić...
środa, 20 października 2010
Inkwizytor pilnie poszukiwany
Z układem jak z diabłem – jego największym sukcesem było wmówienie tzw. opinii publicznej, że nie istnieje.
czwartek, 7 października 2010
Starzec, który krzyczał wilk
Wzmacniana i nagłaśniana przez media paranoja pewnego prezesa ma niestety swoje drugie dno. Jeszcze mroczniejsze niż to pierwsze.
Odzierając słowa z ich pierwotnych znaczeń oraz nadużywając środka stylistycznego, jakim jest hiperbola, prezes skutecznie znieczulił wierny naród swych przeciwników.
Nawet jeśli rządy w Polsce obejmie kalabryjska mafia, czy też sto dywizji pancernych ruszy znad Wołgi i Donu w stronę naszej wschodniej granicy, trzy czwarte Polaków i tak w to nie uwierzy.
Przecież zarówno „układ” jak i „rosyjski neoimperializm” to jedynie bajka o żelaznym wilku w ustach podstarzałego chłopca, który od dwudziestu lat nieustannie właśnie "wilk!" krzyczy.
Odzierając słowa z ich pierwotnych znaczeń oraz nadużywając środka stylistycznego, jakim jest hiperbola, prezes skutecznie znieczulił wierny naród swych przeciwników.
Nawet jeśli rządy w Polsce obejmie kalabryjska mafia, czy też sto dywizji pancernych ruszy znad Wołgi i Donu w stronę naszej wschodniej granicy, trzy czwarte Polaków i tak w to nie uwierzy.
Przecież zarówno „układ” jak i „rosyjski neoimperializm” to jedynie bajka o żelaznym wilku w ustach podstarzałego chłopca, który od dwudziestu lat nieustannie właśnie "wilk!" krzyczy.
sobota, 26 czerwca 2010
Kontr-układ
Kandydat Ropuch nareszcie dorobił się własnej szarej sieci, układu, stolika brydżowego: popiera go wuj Tadeusz, reżimowa telewizja, cała góralszczyzna oraz holenderski (ergo – zdegenerowany przez relatywizm) producent piwa.
Ów ostatni sojusznik służy sprawie zwycięstwa kandydata Ropucha w sposób wyjątkowo perfidny: niemalże siłą odciąga elektorat rywala od urn, akurat w dniu wyborów organizując festiwal muzyki szatana pod okultystyczną nazwą Open'er.
Wiadomo, odurzony dopalaczem i narkotykiem wyborca Polski liberalnej stanie jak zwykle tam gdzie stało ZOMO – pod sceną. I głosu nie odda.
Pojawia się jednak niewygodne pytanie: co, jeśli te sto tysięcy głosów okaże się przysłowiowym języczkiem u wagi? Jakie koncesje na rzecz zboczonych Holendrów poczyni wtedy prezydent Ropuch? I czy nie będzie przypadkiem zmuszony wstąpić w jednopłciowy związek małżeński?
Ów ostatni sojusznik służy sprawie zwycięstwa kandydata Ropucha w sposób wyjątkowo perfidny: niemalże siłą odciąga elektorat rywala od urn, akurat w dniu wyborów organizując festiwal muzyki szatana pod okultystyczną nazwą Open'er.
Wiadomo, odurzony dopalaczem i narkotykiem wyborca Polski liberalnej stanie jak zwykle tam gdzie stało ZOMO – pod sceną. I głosu nie odda.
Pojawia się jednak niewygodne pytanie: co, jeśli te sto tysięcy głosów okaże się przysłowiowym języczkiem u wagi? Jakie koncesje na rzecz zboczonych Holendrów poczyni wtedy prezydent Ropuch? I czy nie będzie przypadkiem zmuszony wstąpić w jednopłciowy związek małżeński?
środa, 14 kwietnia 2010
Trzy tropy
Chciał być jak Piłsudski, skończył jak Sikorski. Kto za tym stoi? Spróbujmy dać odpowiedź, zanim jeszcze sprawę w swych naukawych serialach rozgryzą przeróżne Miszczaki.
Trop pierwszy: Rosja zachowuje się w sposób podejrzanie przyzwoity. Oczywista oczywistość – zestrzelili samolot, by dokończyć, co nie udało się snajperom w Gruzji, a teraz nieudolnie zacierają ślady.
Trop drugi: ubekistan próbuje kryć swojego najlepszego agenta, kryptonim Bolek. Czy to przypadek, że na pokładzie znajdowała się Anna Walentynowicz, świadek zdrady, Lech Kaczyński, jej naczelny orędownik oraz Janusz Kurtyka, wielki demaskator? Nie, to nie przypadek! Układ podstawił felerną maszynę, dał pilota samobójcę i jeszcze pogodę zepsuł.
Trop trzeci: skarżył się ostatnio pan Donek vel Skalin, że on jest tylko jeden, a tamtych jest dwóch. Skoro szanse nieoczekiwanie się wyrównały, wniosek nasuwa się sam...
Niestety, to tylko niesmaczne żarty.
Tak naprawdę zaś chciał być jak Piłsudski i skończy jak Piłsudski. Obok królów na Wawelu. W dzisiejszych czasach o sukcesie decyduje determinacja, brawura i szczypta... pecha. Talent jest już dawno niepotrzebny.
Trop pierwszy: Rosja zachowuje się w sposób podejrzanie przyzwoity. Oczywista oczywistość – zestrzelili samolot, by dokończyć, co nie udało się snajperom w Gruzji, a teraz nieudolnie zacierają ślady.
Trop drugi: ubekistan próbuje kryć swojego najlepszego agenta, kryptonim Bolek. Czy to przypadek, że na pokładzie znajdowała się Anna Walentynowicz, świadek zdrady, Lech Kaczyński, jej naczelny orędownik oraz Janusz Kurtyka, wielki demaskator? Nie, to nie przypadek! Układ podstawił felerną maszynę, dał pilota samobójcę i jeszcze pogodę zepsuł.
Trop trzeci: skarżył się ostatnio pan Donek vel Skalin, że on jest tylko jeden, a tamtych jest dwóch. Skoro szanse nieoczekiwanie się wyrównały, wniosek nasuwa się sam...
Niestety, to tylko niesmaczne żarty.
Tak naprawdę zaś chciał być jak Piłsudski i skończy jak Piłsudski. Obok królów na Wawelu. W dzisiejszych czasach o sukcesie decyduje determinacja, brawura i szczypta... pecha. Talent jest już dawno niepotrzebny.
środa, 3 marca 2010
Układ wiecznie żywy
Za każdą teorią spiskową stoi lęk przed tajemniczą siłą sprawczą, której nie sposób się przeciwstawić. Lęk ów bierze się z nieznajomości motywów działania poszczególnych graczy. W uszach brzęczy fundamentalne pytanie: kto za tym wszystkim stoi, kto pociąga za sznurki, kto kieruje z tylnego siedzenia?
Uspokajam: wszyscy jesteśmy uwikłani, nie ma czystych układów. Jeden pozostaje pod przemożnym wpływem oficera prowadzącego, drugi – dominującej żony. Jeden korzysta z przynależności do narodu, niekoniecznie Wybranego, drugiego wspierają koledzy w szalikach tego samego klubu. Jeden zaplątany jest w sieć agenturalną, drugi w siatkę znajomych z Naszej Klasy.
Czy ubekistan groźniejszy jest od nepotyzmu? Wątpię, ten drugi ma bowiem dużo szerszy zasięg. I dłuższą tradycję.
Uspokajam: wszyscy jesteśmy uwikłani, nie ma czystych układów. Jeden pozostaje pod przemożnym wpływem oficera prowadzącego, drugi – dominującej żony. Jeden korzysta z przynależności do narodu, niekoniecznie Wybranego, drugiego wspierają koledzy w szalikach tego samego klubu. Jeden zaplątany jest w sieć agenturalną, drugi w siatkę znajomych z Naszej Klasy.
Czy ubekistan groźniejszy jest od nepotyzmu? Wątpię, ten drugi ma bowiem dużo szerszy zasięg. I dłuższą tradycję.
Subskrybuj:
Posty (Atom)