Lokalni parafianie kurczowo trzymają się swojego proboszcza...
...ale Pan Bóg już kombinuje, jak wymienić im nawet papieża.
Lokalni parafianie kurczowo trzymają się swojego proboszcza...
...ale Pan Bóg już kombinuje, jak wymienić im nawet papieża.
O otwartości polskiego kościoła najlepiej świadczy fakt, że student katolickiego uniwersytetu właśnie został zatrzymany przez tajne służby jako groźny dżihadystyczny zamachowiec.
Minister od zagranicy przypomniał niewygodną prawdę - wszyscy biskupi stanowią piątą kolumnę na usługach obcego państwa. Wiadomo zresztą, kto cały ten Watykan zakładał...
Konsekwencje powyższego należy uznać za porażające: prawdziwym Polakiem może być tylko ateusz.
Przyszłość kościoła rysuje się w rumianych kolorach, skoro zamiast chleba i wina w roli komunikantów zapanują wkrótce hamburger z colą.
Amerykański Don elekt wygląda na niepocieszonego.
Czy tylko po to w kampanii dał sobie prawie łeb odstrzelić, żeby teraz w przypadkowym niedogrzanym kościele nadskakiwał mu jakiś nerwowy Francuzik?
Jeśli ciało jest świątynią...
...to w większości przypadków dach przecieka, puszka z datkami na remont świeci pustkami, a zakrystian ciągle łazi pijany.
Pan Andrzej jedzie do amerykańskiej Częstochowy, by wespół z przyjacielem pomodlić się o pomyślność obojga narodów.
Być może w kościelnej ławce starszemu ze świątobliwych uda się także uświadomić młodszego w temacie łapania przypadkowych kobiet za krocze.
Najwyższy już chyba czas. Wszak na zasłużonej emeryturze mężczyzna potrzebuje jakiegoś hobby.
Pan Andrzej ma tak doskonale skalibrowane poczucie prawa i sprawiedliwości, że hostii z ukraińskiego zboża by nie łapał.
Elektorat narodowy ma przed sobą lepsze perspektywy niż katolicki.
Przede wszystkim głosować powinni tylko świeżo i gruntownie wyspowiadani.
Nie stać nas chyba, żeby władzę wybierali grzesznicy.
Święty tj. ten, którego nie przyłapano z rękami pod kołderką.
Ewentualnie świadków tegoż uciszono.
Intuicja okazała się słuszna, choć chrześcijańskim zdobywcom zabrakło konsekwencji, by tubylców wyplenić do końca.
Teraz zaś, dziesiątki i setki lat później, konsekwencje owego zaniechania okazują się tragiczne - niewypalona żywym ogniem dzikość serc każe Indianom podpalać kościoły i profanować pomniki świętego Polaka!
Obostrzeniami się nie przejmować, wyznawców jak sardynki przed ołtarzem upychać!
A gdyby jajogłowe niedowiarki próbowały świątynie jednak zamknąć, zawsze pozostaje powrót do korzeni.
Dopiero w katakumbach chrześcijaństwo ma szansę stać się na powrót sexy.
Oto objawiono nam prawo uniwersalnego rozgrzeszenia: a kto nie ma pokus?
I tak - gdyby poczciwy europoseł zdążył zapoznać się z myślą etyczną bezdzietnego ojca z Torunia, nie tańczyłby na rynnie, lecz dalej spokojnie na rurze.
Zanim zdelegalizowany kościół zepchniemy z powrotem do katakumb, przyznajmy chociaż, że realizuje istotne usługi dla ludności.
Że za wirusem stoją masoni (a może i gorzej!), potwierdzi każdy proboszcz, któremu parafia bankrutuje wskutek pustej tacy.