Tylko wirtualna studnia nie ma dna

Ostatnią szansą dla naszej planety jest rzeczywistość wirtualna.

O ile tylko zanurzymy się w niej na tyle głęboko, żeby tam właśnie realizować nasze popędy konsumpcyjno-destruktywne.

Się nie wiercić!

Wirtualna rzeczywistość ostatnią nadzieją na ocalenie zdrowia psychicznego: upakowani miliardami na kurczących się kontynentach, zakładając hełmy i gogle, przynajmniej na moment zyskamy złudną perspektywę otwartego stepu i bezkresnej samotności.

Byle tylko zapuszkowany obok sąsiad, trącając łokciem, nie rozbił nam naszej bańki iluzji.