Międzynarodówki trzeźwości atak na zdrową tkankę społeczeństwa

Komuniści w parlamencie z miejsca obnażyli swe szpetne oblicza.

Wszak tylko tak wynarodowione indywidua mogły wpaść na pomysł odebrania Polakom eliksiru prawdy i życzliwości.

I to do tego w miejscu wytężonej pracy legislacyjnej!

Głowa psuje się od ryby

Statystycznie - by odpowiednio odzwierciedlać narodowe skłonności - w rządzie polskim powinien być nie jeden minister często pijany, tylko jeden czasami trzeźwy.

Bezpieczeństwo i higiena ćpania

Eh, gdyby tak wydało się, że nie tylko terrorystyczny pejdżer, ale i telefon w dowolnej kieszeni może w każdej chwili eksplodować, strach przynajmniej na moment by nas otrzeźwił.

Zanim wpadlibyśmy w internet przez jakieś nowe bezpieczne okienko.

Żłobek to żłobek

Wnosząc po nazwie, panie przyjęły, że pracują w izbie wytrzeźwień.

Zresztą i klient podobny: zaśliniony, bełkotliwy, na nogach niepewny.

I popuszczający w gacie.

Wyobcowane i nieobcujące

Niestety, pan Prezes, jako nieobcujący z kobietami, myli się.

Młode Polki piją głównie po to, by móc zadawać się z młodymi Polakami, których trudno nie uznać za obmierzłych.

Gdyby wytrzeźwiały, dzieci nie byłoby w ogóle.

Zabawa w policjantów i pacjentów

Notuje się spadek przestępczości. Oficjalna wersja głosi, iż w obliczu baru zamkniętego i związanej z tym faktem wymuszonej trzeźwości rodak stał się rzekomo łagodniejszy.

W istocie wygląda to całkiem inaczej: podczas gdy cała milicja zajęta jest ściganiem uciekinierów z kwarantanny, inne (pomniejsze?) łobuzy uzyskały wolną rękę, lądując tym samym poza statystykami.

Narko plus

Gdyby zalegalizować poczciwe tradycyjne narkotyki, problem dopalaczy rozwiązałby się sam.

A i budżet na akcyzie wielce by skorzystał - przecież Polak po Polsce trzeźwy chodzić nie będzie.

Rzecznik niegrzecznik

Pastwią się nad chłopakiem, bo był po kielichu. Tymczasem codzienna egzegeza słów Prezesa wymaga nie lada poświęceń. Nawet święty na trzeźwo by nie podołał.

Bukowski

Nie ma nic romantycznego, a tym bardziej heroicznego w codziennym otępianiu się za pomocą alkoholu.

Na trzeźwo mierzyć się z rozpaczą oto droga wojownika, droga prócz umiaru wymagająca również skromności. Nudziarze nie przechodzą bowiem do legendy.