niedziela, 13 czerwca 2010

Cóżeś ty za pani?

Na wojnie giną żołnierze. Kto myśli o zwycięstwie, musi brać ten fakt pod uwagę.

Dlatego trzęsąc się i rozpaczając nad każdym poległym, dawno już w Afganistanie z radykalnym islamem przegraliśmy.

Cywilizacja która teoretycznie nie daje przyzwolenia na przemoc, która nie wyraża zgody na śmierć, jest słaba bezzębną starczą słabością. Kevlarowe hełmy i kamizelki kuloodporne to na polu walki żadna przewaga – to obciążenie. Staramy się za wszelką cenę przetrwać, niepamiętając już nawet po co. To wiedzą bowiem jedynie żarliwi, którzy mają dla czego żyć i dla kogo umierać.

Wygrywa strona bardziej zdeterminowana. Tymczasem nasi chłopcy jadą na wojnę najzwyczajniej w świecie zarobić. Motywacja niewystarczająca – w końcu żołnierz to nie górnik...

Choć może w czasach kryzysu i bezrobocia właśnie tak na to należy patrzeć? Górnicy także wciąż giną, może nawet częściej, a ręce do pracy – nawet pracy polegającej na zabijaniu – to w dobie przeludnienia wcale nie dobro rzadkie.

sobota, 12 czerwca 2010

100 dni, 1000 wejść

W każdym działaniu tkwi błąd.

Za każdą zmianą czai się klęska.

Raj

Trzydzieści stopni, żar z bezchmurnego nieba, a po południu Mistrzostwa Świata. Gdyby tak jeszcze tanie czereśnie rzucili...

piątek, 11 czerwca 2010

Wałł street

Chciwość – jeden z wielkich darów natury – jest dobra. Jak rzeka. Napędza rozwój, nadaje życiu treść i smak.

Jak każdy żywioł jednak, by człowiekowi służyć, wymaga ujarzmienia, ukierunkowania, uregulowania. Inaczej z dziką siłą siać będzie spustoszenie.

czwartek, 10 czerwca 2010

Bez lew

Dla niezorientowanych: bywają rozdania, które trzeba przegrać, a cenniejsze od asów są blotki. Jesteśmy świadkami takiej właśnie rozgrywki.

Kandydat o powierzchowności dobrotliwego taksówkarza najbardziej w świecie – jak ów taksówkarz zresztą – zdaje się nie lubić zamieszania. Na prezydencki odcinek frontu został oddelegowany, a wizja zwycięstwa jedynie go przygnębia. Nie po to całe życie się szarpał, żeby i teraz nie mieć chwili spokoju. Tryumf oznacza zaś rok nie-wetowania wspaniałych rządowych reform, co przynieść musi porażkę w wyborach parlamentarnych za rok i cztery lata użerania się z premierem Jarosławem...

Drugi kandydat, ten o fizjonomii którego powiedziano już zdecydowanie zbyt wiele, w przeciwieństwie do rywala – zamieszanie uwielbia. Dlatego widmo zwycięstwa musi spędzać mu sen z powiek. Co robić w pałacu, do którego pięć lat temu był zesłał brata swego bliźniaka? Huśtać się na żyrandolu, czy sięgać małą łapką do zbyt wysoko umieszczonej klamki? Dla dumnego prezesa to wprost uwłaczające! Szczególnie gdy tam, na zewnątrz, zawstydzony dokonanym prezydenckim wyborem naród odwraca się od macierzystej partii, po której harcują różne Ziobra. Premierem zaś wciąż niewłaściwy kaczor, Donald...

Tak, obaj kandydaci pragną honorowo przegrać. Pytanie tylko: którego z nich wyborcy zechcą nie-wybrać?

środa, 9 czerwca 2010

Parada nierówności

Brzydsze oblicze postępowców – pogarda dla tych, którzy myślą inaczej (czytaj: nie nadążają).

Są tacy, którzy prędzej okażą tolerancję wobec małżeństw pedofilskich niż szacunek dla własnej moherowej babci i jej obciachowych wartości.

wtorek, 8 czerwca 2010

Łupki, głupki!

Szkoda że dopiero w roku wulkanu i tornad, w przeddzień nadejścia trzeciej fali. Ale lepiej późno niż wcale: rodacy, siedzimy na bilionach!

Zamiast więc przy okazji powodzi próbować zrobić się w wała, niech panowie kandydaci zaproponują, jak zrobić z Polski drugą Arabię. Niech wybuchnie gorączka złota, popuśćmy gazy!

Sprawa jest oczywiście delikatna, trzeba zważać – jak to przy puszczaniu gazów – na dobrostan wrażliwych sąsiadów. W tym przypadku – przyjaciół Moskali. Gazprom nie będzie zadowolony, gdy jakiś tam Gazpol puści własne gazy własną rurą za zupełnie własne gazodolary...

Koniec świata blisko, Rosyjski gniew, mimo niedawnego braterstwa krwi – jeszcze bliżej, dlatego żeby zdążyć z naszego eldorado nieco skorzystać, potrzebny będzie solidny kooperant. Firma z tradycjami, zasobami i wolnymi mocami przerobowymi. Ktoś głodny i zdeterminowany jak my.

Nie zważajmy przy tym na żadne zaropiałe oceany, oblepione mazią pelikany, zaasfaltowane rajskie plaże. Wypadki chodzą po ludziach. Przy naszych łupkach firma będzie miała więcej szczęścia. O co, jak o co, ale o łupki i łupy kapitalista zadbać potrafi.